3ήμερη εδρομή στη καλών τεχνών για τη Σερρατία

Σε ρρρρρρρα τι α!!!!!!!!!

Kαι τώρα ποίον δρόμο παίρνουμε;

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009
Considerable cloudiness with a couple of thunderstorms around; breezy and humid.

είναι Καιρός..να πάρουμε (άλλο) δρόμο;

Προτείνω υπαίθρια και επίκαιρη χωροθέτηση επαναπραγμάτευσης στόχων
το πάρκο Ναυαρίνου.
Και στην περίπτωση που τα 'θάντερστορμς' δέν είναι απλώς κινδυνολογίες
ένα απο τα σολωμόσπιτα.

Ας βρεθούμε

1o διεθνές φεστιβαλ δρόμου στην Αθήνα. 16-20

http://www.istfest.gr/el/schedule
τι να πρωτοδιαλεξουμε!¨)

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΕΝΤΡΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 OKΤΩΒΡΙΟΥ 20009
13:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ – 19:00 (σχετικά αυστηρά)
Ένα οικο-πικνίκ στο φθινόπωρο

Sound installation:
Spyweirdos (13:00 – 15:00)
George Palamiotis (15:00-17:00)
Espeekay (17:00-19:00)
:: unsound :: live field :: non-music :: eco-loops ::

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ:

ΠΟΔΗΛΑΤΑ
GROUP RIDE ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ:
ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (ΟΔΟΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ), 12:00

ΠΕΖΟΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΜΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΣΟ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ, ΕΝΑΝΤΙ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ (ΟΔΟΣ ΑΘΗΝΑΣ), 12:00


Ποιος είναι ο ήχος του ελεύθερου τοπίου?
Ποια είναι η εικόνα της Αττικής γης?
EMERGENCY EXIT ATHENS είναι μια σειρά από συμμετοχικά events. Σκοπός τους η ανάδειξη μιας χαρτογραφίας της Αττικής γης πριν την καταστροφή της από το μοντερνιστικό τσιμεντοπάρτυ. Οι τοποθεσίες παραπέμπουν όχι σε “πάρκα” φτιαγμένα από το κράτος και τους αρχιτέκτονες αλλά από την φύση την ίδια. Χώροι αναλλοίωτοι στον χρόνο, με την ίδια χρήση γης: φυσικό περιβάλλον Αττικής γης. Σε αυτά τα τοπία οι προσκεκλημένοι καλλιτέχνες προσπαθούν να δώσουν την δικιά τους εκδοχή του “ήχου της φύσης”.

Οι Αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής ίσως είναι οι μόνοι που έχει σεβαστεί το κράτος και η «νεοελληνική πραγματικότητα» του τσιμέντου. Ίσως λόγω μιας – άκαρπης – απόπειρας σύνδεσης του αρχαίου πολιτισμού με το παρακμιακό σήμερα. Όπως και να έχει βρίσκονται εκεί και είναι από τα ελάχιστα ελεύθερα τοπία που μας έχουν απομείνει. Ας τα επανακτήσουμε.

Σε αυτόν τον τόσο μοναδικό χώρο η ομάδα λόκαλ/athens σε προσκαλεί σε ένα χαλαρό, φθινοπωρινό πικνίκ.
3 μουσικοί θα προσπαθήσουν να δέσουν ηχητικά το φυσικό τοπίο σε μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του «ήχου της φύσης».
Αν το τοπίο της πόλης, το άστυ ή αλλιώς το «τοπίο υπό αιχμαλωσία» έχει ήχο πανκ, ντίσκο, τέκνο ή ροκ ποίος είναι ο ήχος του «ελεύθερου τοπίου»?

Ηχητική εγκατάσταση:
Spyweirdos (13:00 – 15:00)
George Palamiotis (15:00-17:00)
Espeekay (17:00-19:00)

Οι ώρες έναρξης θα τηρηθούν αυστηρά. Αν θες να «παρακολουθήσεις» την μουσική έλα στην ώρα σου.

Πώς θα έρθεις:
Ποδήλατο: μπορείς να συμμετάσχεις στο group ride προς το δάσος. Δεν θα κάνουμε αγώνα ούτε θα τρέχουμε. Το βήμα θα είναι χαλαρό και θα περιμένουμε όλους όσο αργοί και αν είναι. Η προσυγκέντρωση θα γίνει στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου στην οδό Πατησιών στις 12:00.
Πεζός/ή: Θα υπάρξει προσυγκέντρωση στην Πλατεία Κοτζιά στην οδό Αθηνάς, απέναντι από το Δημαρχείο. Από εκεί θα σε παραλάβει μια λόκαλ κοπέλα και θα μπείτε μαζί στο πούλμαν που θα σε μεταφέρει στον αρχαιολογικό χώρο.
Αυτοκίνητο: Αν θες να οδηγήσεις ίσως αυτό το πικνίκ να μην είναι για σένα. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα συνολικό συμμετοχικό experience και μόνο σαν κάτι τέτοιο θα πρέπει να το δεις! Παρ’ όλα αυτά αν έχεις μωρά και δεν μπορείς να αποφύγεις το αυτοκίνητο στείλε ένα mail στο localathens@ymail.com και θα σου στείλουμε τις οδηγίες.

Φέρε μαζί σου:
1.Φαγητό για σένα, τους φίλους σου (ξέρεις μπορείς να το μοιραστείς και με τους υπόλοιπους) – προσπάθησε να αποφύγεις οτιδήποτε με λάδια, σάλτσες κτλ που χρειάζονται πλύσιμο κ νερό.
2.Ποτά – θα υπάρχει μόνο πάγος και ποτηράκια. Όλα τα υπόλοιπα θα τα φέρεις εσύ. Αν σκέφτεσαι μπύρες προτίμησε τα κουτάκια γιατί βολεύουν στην ανακύκλωση.
3.Κουρελού ή παρεό ή τέλος πάντων κάτι για να κάτσεις κάτω. Στο πάρκο θα έχει πολλά χόρτα, πευκοβελόνες και ίσως να είναι λίγο υγρά – για να μην ξενερώσεις και να μπορέσεις να απολαύσεις το πάρκο έλα προετοιμασμένος / η.

Ετοιμάσου για:
1.Απόλυτη συμμετοχική προσοχή του δάσους. Δηλαδή ψώνισε υλικά/φαγητά/ποτά με τη λιγότερη συσκευασία.
2.Πριν φύγεις από το σπίτι σου πάρε μαζί σου μια πάνινη τσάντα ή μια τσάντα ώμου για να τη χρησιμοποιήσεις για τα ψώνια σου. ΜΗΝ ΦΕΡΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ!
3.Συμμετοχική Ανακύκλωση. Το πικνίκ αρχίζει στις 13.00 και τελειώνει στις 19.00. Μόλις τελειώσει ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα ανακυκλώσουμε όλα τα υλικά, θα μαζέψουμε τα residual, θα τα πάμε στους κάδους και μετά θα φύγουμε / καβαλήσουμε πίσω.
4.Δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε αρχαιολογικό χώρο ο σεβασμός της τοποθεσίας είναι η βασική μας επιδίωξη. Γι αυτό το λόγο διαλέξαμε έναν αρχαιολογικό χώρο, για να αποδείξουμε ότι αυτή η γη δεν παράγει μόνο καταστροφή, πυρκαγιές, καταπατήσεις και συμφέροντα αλλά και πολιτισμό.

Ειρήνη Ημίν

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ .. ΑΙΠΑΝΑΣΤΑΣΙ .. ΑΙΠΑΝΑΣΤΑΣΗ .. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

kai su kolas stis lekseis.

Αστική Ύλη

Πως κατασκευάζεται η κρίση....

Ήταν 6 Σεπτεμβρίου του '55. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και το BBC μεταδίδουν την έκρηξη βόμβας στο τουρκικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη, το οποίο στεγάζεται στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Στη Πόλη ξεκινούν συστηματικές λεηλασίες περιουσιών, βεβηλώσεις ναών, ακόμη και ταφών.
Άνθρωποι με πολιτική ενδυμασία, αποβιβάζονταν από στρατιωτικά οχήματα κρατώντας λοστούς και αλυσίδες.Σε λιγότερο από 10 ώρες ότι ελληνικό έχει καταστραφεί.

Εκ των υστερών αποκαλύφθηκε ότι η έκρηξη στο προξενείο ήταν σύμπραξη Άγγλων και Τούρκων.Προσχεδιασμένα πράγματα δηλαδή.

Η.Π.Α 11 Σεπτεμβρίου 2001. 2 αεροσκάφη της American airlines συντρίβονται στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου. 1 στο αμερικανικό πεντάγωνο και ένα 4ο σε ανοικτή περιοχή στη νοτιοδυτική Πενσυλβάνια.
Οι θεωρίες πολλές. Ένα όμως σίγουρο. Ότι η κυβέρνηση των Η.Π.Α απόκτησε το εν λευκώ δικαίωμα να κάνει επιθετικούς πολέμους. Πόλεμος σημαίνει χρήμα...and money talks!

Δεν υποστηρίζω ότι ήταν μια δουλειά ''εκ των έσω''...ούτε ότι ''γνώριζαν''.
Υποκλίνομαι όμως στο αμερικανικό marketing, που βγάζει και από την μύγα ξίγκι.
Και η συγκεκριμένη μύγα, είχε πολύ ξίγκι.

Το σκάκι είναι μια μακέτα της κοινωνίας μας.
Σαν στρατιώτης προχωράς μόνο ευθεία και σκοτώνεις διαγώνια. Αν έχεις τύχη, μπορεί να γεννηθείς Βασίλισσα , έχοντας πλήρη ελευθερία κινήσεων (μέχρι να σε φάνε).
Παίζει και το άλλο όμως βέβαια. Αν είσαι στρατιώτης και φτάσεις ως απέναντι, σαν άλλη κάμπια στο σακούλι της,μεταμορφώνεσαι σε Βασίλισσα. (το γνωστό κόλπο με το καρότο)

Η ερώτηση είναι όμως μία. ΠΟΙΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ??




υ.γ : ποιοι είναι αυτοί που στις διακοπές τους κάνουν τόσο αρρωστημένα σχέδια,
και το Σεπτέμβρη τα υλοποιούν?
Είναι απ τις ιδέες που σου έρχονται στο ακρογιάλι πίνοντας mojito???

aloha!

διακοπές τέλος, πίσω στην Αθήνα!

Μαγευτική η Λέσβος, ωραίες θάλασσες, ωραίοι μεζέδες, όμορφες παρέες.
…και οι μέρες περνούσαν ξέγνοιαστα...

πίσω στην Αθηνά λοιπόν, πίσω στον Η/Υ και τη πληροφόρηση.

Μόνο που η πληροφόρηση ήταν λίγα χιλιόμετρα μακριά μου, εν αγνοία μου.

μια εικόνα 1000 λέξεις...

1874

[[[ ΠΕΡΙ ΑΓΓΟΥΡΙΟΥ*

Επομένως το αγγούρι φέρει άκραν ηδονήν,
ές τας τέσσαρας αισθήσεις δίδει τέρψιν ικανήν.
Έχει χάριτας μεγάλας υπέρ κάθε άλλο τι,
όμμα, όσφρησιν και γεύσιν και αφήν ευχαριστεί.
Είν' γλυκύτατον στην γεύσιν, εις την όρασιν τερπνόν,
εις την όσφρησιν ευώδες και εις την αφήν ψυχρόν.
Διουρητικόν τον σπόρον έχει και δροσιστικόν,
το δε έσωθεν υγρόν του είν' αντιφλογιστικόν'
Εις την άκραν φέρει πλήθος ακανθίδια λεπτά,
τα οποία στάζουν δρόσον, χειρ εγγίζουσα αυτά.
Εις την κορυφήν εν άνθος ως κορώνα του φορεί,
επειδή και υπέρ πάντα τα λοιπά υπερτερεί.
'Εχει σχήμα τηλικούτον, ειν' λεπτόν, μακρόν, γλισχρόν,
σκήπτρον βασιλέως μοιάζει χρυσοπράσινον, λαμπρόν.
Έν ελάττωμα δε έχει, δύσπεπτον εις μερικούς,
πλην κατ' εξοχήν εις άκρον βλάπτει τους καχεκτικούς.


*Είναι το τελευταίο μέρος ενός μακρού στιχουργήματος, που η καθαρεύουσά του πείθει ότι ο Βηλαράς το έγραφε νέος. αποτελείται από έντεκα μέρη και πραγματεύεται περί γυναικών, σκόρδου και αγγουρίου, που φάνηκαν "εν ταυτώ με μια φωνή στη γη". Το στιχούργημα πρωτοδημοσιεύτηκε στη Λευκάδα το 1874 σε φυλλάδιο με τον τίτλο "Ο Βηλαράς κατά γυναικών". ]]]


[[[ Αρνείται να παίρνει τροφή κάνοντας, άγνωστη σα μέσο πίεσηςγια την εποχή του 1873, "απεργία πείνας"! Μετά από τριαντα-εφτά ημέρες τον παίρνουν μισοπεθαμένο όπου και πεθαίνει την επομένη, ο Δημήτριος Παπρρηγόπουλος, ο γιος του γνωστού σήμερα ιστορικού [...] Ήταν τριαντα-δύο χρονών. Βρισκόμαστε στο "κέντρο της Αθήνας" το 1873. Εξασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου κι είχε αναλάβει την υπεράσπιση των εξεγερθέντων εργατών ορυχείων του Λαυρίου. Στη γωνία Ιπποκράτους & Ακαδημίας, στην Αθήνα άρχισε την "άρνηση λήψεως τροφής", όπως γράψαν οι εφημερίδες της εποχής, για λόγους διαμαρτυρίας για τις κακές συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων εργατών, που υπερασπίζονταν στις δίκες Λαυρεωτικών.[...] χαρακτηρίστηκε από τον τύπο σαν "θάνατος εκ μελαγχολίας". ]]]


[[[ Γιος του μεγάλου ιστορικού του Έθνους, ο Δημήτριος Παπαρηγόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1843, σπούδασε νομικά και αναγορεύτηκε διδάκτωρ σε ηλικία εικοσιτριών χρόνων.[...] , φύση έντονα νευροπαθής, προσβλήθηκε από εγκεφαλική συμφόρηση ενώ βάδιζε στην αρχή της οδού Ιπποκράτους και πέθανε λίγες ώρες αργότερα, σε συγγενικό του σπίτι της οδού Ακαδημίας, όπου τον μετέφεραν στις 21 Μαρτίου. Ήταν μόλις [...] χρόνων. ]]]



[[[ Σηκώστε τόν ποδόγυρό σας, Κυρίες μου, μπαίνουμε στην Κόλαση. ]]]



Σήμερα ξύπνησα χωρίς εφιάλτες. και μάλιστα ξύπνησα γελώντας!

δέχθηκε το ηλεκτρονικό του μέσα
Aυτές είναι οι εικόνες του κειμένου που δεν
ένα βιβλιαράκι με τίτλο
τρεις ιστορίες για ζαπατίστας
εκεί που δεν υπάρχουν ζαπατίστας



άστο, δε ξαναντιγράφω.
τόσα λεφτά για να μην χρησιμοποιούμε
τη μνήμη μας. και το ελεύθερο λογισμικό,
:διατίθεται αδιακρίτως _ε καλά δεν έχει και ψυχή.

ήταν καλή άσκηση. τώρα που ξασκήθηκα, να ρίξω μαύρη πέτρα. Η ιδεολογία σωστό-λάθος, τα δίπολα, οι μέθοδοι η μέθοδος η αίσθηση του ανέλπιδου οι φόβοι.
Διακτινίζονται από άτομο σε άτομο, από ομάδα σε ομάδα. "κάνε ό,τι θες" , η ωραιότερη φράση που έχει ειπωθεί. Άϊντε για του χρόνου το αληθές, όλο γυρίζει, μια αντιγραφή: "Είναι μια ιδεολογία που στη βάση βρίσκεται η πίστη ότι ένας κόκκος άμμου περιέχει ολόκληρο το σύμπαν και αντιστρόφως. Είμαστε όλοι χωρίς να το ξέρουμε ιθαγενείς της Τσιάπας είναι επίσης και ταυτοχρόνως κοπελίτσες της βόρειας Ισπανίας που πουλούν προϊόντα για αλληλεγγύη, νεαροί Κινέζοι της Νέας Υόρκης που κινηματογραφούν μια απεργία παρανόμων, γερμανοί εκδότες που τη νύχτα κάνουν περιφρούρηση για να υπερασπίσουν Τούρκους μετανάστες."
γιατί οι ιθαγενείς της Τσιάπας οι κοπέλες της βόρειας Ισπανίας οι νεαροί Κινέζοι της Νέας Υόρκης οι γερμανοί εκδότες που κάνουν περιφρούρηση, είναι εμείς όπως είμαστε.Το 'πιασες?

Δεκεμβριανά το καλοκαίρι

Νομίζω οτι κάτι χρωστάω στο αγαπημένο blog. To κείμενο που ακολουθεί ήταν μια προσπάθειά μου για ενημέρωση στους companeros/ras de Granada, όταν μου το ζήτησαν. Αλλά παραδόξως τόσο καιρό δεν ενημέρωσα το ίδιο μας το σπιτικό. Ίσως επειδή είμασταν στους δρόμους - τότε? Αλλά αν δεν αξίζει μία ανταπόκριση από τα Δεκεμβριανά ένα blog που λέγεται έτσι - κοίτα πάνω οθόνη κεντρο- τότε τι?

Είναι φορές που ξέρεις σίγουρα, που νιώθεις βαθιά , που ανυπομένεις για την επόμενη μέρα ή νυχτα και είναι τότε που η ζωή έχει διάσταση και δε θες να χαθείς στις άλλες. Περιγράφω τον Έρωτα και δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου, γιατί αυτό που θα έγραφα είναι η εισαγωγή μου για τα γεγονότα που συνέβησαν αυτο το Δεκέμβρη του 2008 στην Αθήνα, αλλα να που περιγράφω τον Έρωτα. Αυτό είναι λοιπόν η επανάσταση!? Μας είχαν προειδοποιήσει οι παλιοί ότι σε στοιχειώνει, αλλά θεωρίες ξέραμε μόνο, παιδιά σε αυτό είμασταν μόνο, όμως έγινε, και όταν γεύεσαι ομορφιά, θέλεις, ποθείς κι άλλο. Πώς όμως?

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή , γιατί δε σημαίνει ότι ξέρουμε όλοι όλες την ιστορία και άλλωστε δε ξέρει κανένας μας την ίδια ιστορία.

Το Δεκέμβρη του 2008, βράδυ, σπίθες της είδησης ότι «σκότωσαν ένα 15χρονο παιδί οι μπάτσοι» απλώσανε στην πόλη σε ελάχιστα λεπτά και μέσα στη βοή ανάψανε οι φωτιές. Το κέντρο της Αθήνας καιγόταν, από στενό σε στενό υπήρχε και μια εστία, η τραγωδία δε βρήκε το θρήνο αλλά την οργή. ΟΡΓΗ με κεφαλαία τεράστια γράμματα έπιασε την πόλη και γκρεμιζε και έκαιγε και γεννούσε μικρότερες ΟΡΓΕΣ σε άλλες πόλεις . Και ήταν κυρίως τα παιδιά, κάποια 15χρονα ξανά που τις κυοφορούσαν και τις σπέρνανε.
ΠΙΣΩ ΦΟΝΙΑΔΕΣ!!!!! Η πόλη καίγεται από τα παιδιά της, το 1ο κύμα της εξέγερσης αποτελείται από εφήβους και νέους, αναρχικούς, πρόσφυγες και τους κατοίκους του πιο ριζοσπαστικού κεντρου της, Εξάρχεια, εκεί όπου έγινε και η δολοφονία του παιδιού, του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Οι υπόλοιποι πολίτες παρακολουθούν από την ΤV και οι νοικοκυραίοι και οι δημοσιογράφοι χαίρονται με την εξέγερση, δεν το πιστεύεις αλλά... Να καεί η πόλη, σιχτίρ πια, οι βδέλες μας έχουν ξεζουμίσει, κρίμα το παιδί, ΝΤΡΟΠΗ, ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά που εξεγέρθηκαν, νομίζαμε ότι πίνουν μόνο καφέδες, δώστε μας λίγη ελπίδα, τσκ τσκ πολύ βία, σπάστε τα ρε, να’στε καλά.
Δε κατεβαίνουμε όμως στις ταραχές, ούτε τόσο θάρρος υπάρχει, ούτε τόση απελπισία. ΑΣΧΗΜΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ το σύνθημα και όταν η καταστροφή είναι επιλεκτική σε τράπεζες, πολυεθνικές και μεγαλοκαταστήματα, ενώ η λεηλασίες μεμονωμένες και μικρές, τότε είναι όμορφη καταστροφή, είναι συνειδητή μέσα στο χάος.

Και μετά τις φωτιές αρχίζει το 2ο κύμα, οι διαδηλώσεις, σε σκηνικό πρωτόγνωρο, η πόλη μπαρουτιασμένη, οι οσμές του καπνού, των μολότωφ και των δακρυγόνων μιξαρισμένες ακόμα στον αέρα και τα αποκαίδια, οι σπασμένες βιτρίνες, τα μαυρισμένα αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα και κτίρια, κτίρια εξολοκλήρου καμένα ήταν όλα μπροστά μας μάρτυρες, αστικά γλυπτά καταστροφής, η πιο όμορφη έκθεση να ξετυλίγεται μπροστά μας – DESTROY ATHENS- η πραγματική και ξαφνικά να μετανοιώνουμε που δε κατεβήκαμε τότε κάτω, θα έπρεπε να συμμετείχαμε στο έργο, ήταν ανοιχτό, θα βρίσκαμε εκεί άλλους άλλες και το σκηνικό πρόδωσε τι χάσαμε. Αλλά είπαμε, έχουμε ωστόσο τις διαδηλώσεις, η σκυτάλη αλλάζει με ίδιους ή καινούριους παίκτες, απλώς πολλαπλάσιους, το παιγνίδι συνεχίζεται χωρίς βία αυτή τη φορά ή έτσι νομίζαμε αρχικά. Αψιμαχίες με την αστυνομία, κυνηγητά, δακρυγόνα, μαζικές συλλήψεις δεν είχαμε παλιότερα στις διαδηλώσεις, εκτός αν κινούμαστε στα μπλοκ των αναρχικών. ‘Οπως φαίνεται μετά το Δεκέμβρη για το κράτος και τις δυνάμεις καταστολής του, είμασταν όλοι/ες αναρχικοί αναρχικές ή καλύτερα επικίνδυνοι/ες. Μεταξύ μας , είμασταν απλώς αδελφοί αδελφές, που διεκδικούσαμε την αξιοπρέπεια μας, να γίνουμε πολίτες πολίτισσες, να ορίζουμε και εμείς τη μοίρα μας. Και έβλεπες οποιονδήποτε στο δρόμο, τον κόσμο που γνώριζες από τη νυχτερινή διασκέδαση ή δουλειά, παιδάκια να ρίχνουν πέτρες σε ΜΑΤατζηδες, γιαγιάδες να τις συλλαμβάνουν και να τις βάζουν στις κλούβες, δημοσιογράφους να ξεμπροστιάζουν αστυνομικούς, καμεραμάν και φωτογράφους να προφυλάσσουν την ανωνυμία των πολίτων, τη μαυροκόκκινη σημαία των αντιεξουσιαστών να ανεμίζει στο μνήμείο του Αγνώστου στρατιώτη, πολίτες να προστατεύουν διαδηλωτές, διαδηλωτές να κρύβονται σε ταράτσες , μια μέθυσμένη πόλη που άνοιξε άλλη πόρτα- διάσταση. Και μετά από λίγο την έκλεισε ελαφρώς τρομαγμένη και ακόμα πιο περίεργη.

Το τρίτο κύμα ήταν οι συλλογικότητες που ιδρύθηκαν τότε. Η αυθόρμητη βία πλέον μεταλλασόταν σε σχεδιασμένη αντίσταση, αντι-προπαγάνδα, διεκδίκηση. Ομάδες/ συλλογικότητες καλλιτεχνών, φοιτητών, κατοίκων, καταλήψεων φύτρωσαν παντού. Μέσω internet ενημερωνόμασταν για δράσεις και προγράμματα. Οι καλλιτέχνες ειδικά πρώτη φορά στην πόλη μας έκαναν αισθητή την αντίδρασή τους. Διακοπές παραστάσεων και προκυρήξεις, πανό σε μνημεία και εισβολή στη κρατική ΤV ενώ μιλούσε ο πρωθυπουργός στη Βουλή και ανύψωση πανώ «ΞΥΠΝΗΣΤΕ». Από τις πιο μαζικές και κορυφαίες δράσεις είναι κατάληψη του κτιρίου της ΓΣΕΕ και της Λυρικής σκηνής, που βρίσκεται και στο πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας. Για την περίπτωση της Λυρικής, η στιγμή συμπίπτει με την επίθεση με βιτριόλη στη Κ. Κούνεβα, μια δραστήρια συνδικαλίστρια του σωματείου των καθαριστριών. Οι ένοχοι «δε βρίσκονται» και η οργή πριν προλάβει να καταλαγιάσει επιστρέφει. Στο φρούριο της Λυρικής και όχι πια στο δρόμο υπάρχει σταθερή βάση αντίστασης και μαζεύεται κόσμος, το κάλεσμα είναι ανοιχτό δεν είναι μόνο για καλλιτέχνες, άλλωστε όλοι και κανένας δεν είναι καλλιτέχνης σύμφωνα με την ατμόσφαιρα (αυτο)αμφισβήτησης της κατάληψης. Μαθήματα, συζητήσεις, σαμποτάζ, προβολές, παραστάσεις, όλα για όλους και όλες, αλλά ο κεντρικός πυρήνας προσέλκυσης ακόμα και χιλίων ατόμων τα βράδια, που ξεχυλίζουν στο δρόμο, είναι η ανοιχτή συνέλευση στο όμορφο αμφιθέατρο. Για δύο βδομάδες δοκιμαζόμασταν άνδρες και γυναίκες, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, αρκετοί και από άλλες χώρες, με τις αρχές του διαλόγου, της αμεσοδημοκρατίας, τις αυτοργάνωσης και μη εξουσίας. Δύσκολα, καινούρια και μεθυστικά.

Η κατάληψη της Λυρικής δεν ήταν η μόνη κατάληψη που ξεπήδησε από τα γεγονότα, αλλά ήταν ίσως η πιο πρωτότυπη, αταξική και μαζική. Την άνοιξη το πείραμα της αυτοργάνωσης και οι γνωριμίες της αντίστασης, συνάντησαν τους παλιούς και τις παλιές ακτιβιστές/στριες και συνεχίστηκε στους υπαίθριους χώρους κυρίως, που είναι ένα μεγάλο αγκάθι στη πόλη μας. Εκεί ο αγώνας ακόμα συνεχίζεται ήπια, αλλά πλέον υπάρχουμε. Τώρα πλησιάζει το καλοκαίρι, έχουν περάσει 2 εποχές από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το μέρος που έπεσε νεκρός έχει γίνει τόπος μνήμης και συγκίνησης, κάποιοι κάποιες πήραν πρωτοβουλία και έβαλαν πινακίδες με το όνομά του στη διασταύρωση των δρόμων, μια φωτογραφία του μεγάλων διαστάσεων μας τσιμπάει τη καρδιά , γιατί ναι, ήταν μόλις 15 χρονών, πάλι καλά που υπάρχει όμως, γιατί τα stencil με τη φιγούρα του κατάφεραν και τα σβήσανε από τα μάρμαρα της πόλης. Όπως άλλωστε σβήσανε και τα περισσότερα συνθήματα της εξέγερσης.

Αλλά και τι με αυτό? Όταν έχεις γευτεί την ομορφιά, θέλεις, ποθείς κι άλλο. Και τώρα γνωριζόμαστε.

Anatolikos.Aerolimenas.Athinwn. The future

Hurry! Sale ends midnight tonight!

http://tempelhof.blogsport.de

Athens Pride 2009

Ti krima pou den exw kai mia photo tou Panousi gia osous/es den ton kseroun;)
H pio xrwmatisti kai liknisti poreia pou piga fetos. Ante kai tou xronou oi paredromites/ises se arma;)

ΛΕΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΒΕΡΙΚΟΚΑ

Πήγα ψήφισα είναι η αλήθεια.. αλλά όχι το θέμα.

Ανέβηκα στο πατρικό μου. Οικογενειακή οικία.Κάτω γιαγιά,1ος ξαδέλφη,2ος θεία,3ος πατέρας.

Μπήκα λοιπόν στην κουζίνα της γιαγιάς. Μια κουζίνα που ποτέ δε μου χάλασε χατίρι. Λειτουργούσε με παραγγελία και συγκεκριμένο ωράριο.

Σκοτισμένος απ τα ¨δικά μου¨, έχω χάσει τις εποχές.

Στο τραπέζι της, αραδιασμένα βερίκοκα, κομμένα απ’το κήπο.

Βλέποντας τα χαμογέλασα.

Κάποτε το μάζεμα τους ήταν θεσμός.

Ήξερα ότι τη πρώτη εβδομάδα του Ιούνη, κάποιο απόγευμα, θα χτυπούσε με επίμονη το κουδούνι μας ο πάππους Ιορδανής για να ¨βάλουμε ένα χεράκι¨ , όπως έλεγε.

Κατέβαινα με τον αδελφό, περνάμε από μια σακούλα, στεκόμασταν μπροστά στο δέντρο και περιμέναμε καρτερικά να τελειώσει το πρόλογο του.

Θυμάμαι τη χαρά μου ανεβαίνοντας στο πιο ψηλό σημείο. Ήμουν μεγαλύτερος απ το ¨μικρό¨ όποτε είχα το πρώτο λόγο. Η γιαγιά από κάτω, πότε να υποδεικνύει, πότε να ανησυχεί και πάντα στο τέλος να με φωνάζει…ΚΕΡΑΤΑ!....για της ριψοκίνδυνες αναρριχήσεις που επιχειρούσα.

(Τώρα που το σκέπτομαι ..λες η φοβία του κέρατα να αρχίζει από κει ..θα το ¨δώ¨)

Με τα πολλά, το βλέμμα μου πέφτει στο κήπο.

Ο θείος έχει αντικαταστήσει τη γιαγιά στη φροντίδα του, λόγο ηλικίας.

Κλάδευε τις λεμονιές.

Πιάνουμε κουβέντα, εγώ στο κάγκελο του μπαλκονιού, εκείνος ανεβασμένος σε σκάλα με το κοφτή.

«πήγα, ψήφισα, και πέρασα»

«ααα.…»

«εσύ πηγές?»

«με δουλεύεις? Αφού γαμιόνται..»

Είπαμε και αλλά πολλά τέτοια λοιπόν, ώσπου να έρθει η γιαγιά και να αρχίσει να αναπολεί τους χρόνους που ανέβαινε η ίδια και είχε τον κήπο της όπως ¨έπρεπε¨ .. όπως ήθελε λέω εγώ.

«αχ…πως χαζεύει αυτός ο άνθρωπος…» γυρνά κ μου λέει στο αυτί.

«κοιτά τον, κοιτά τον…» με απόκρουση στο βλέμμα της.

Χαμογέλασα και πάλι…..

Τα λεμόνια, τα βερίκοκα, θα ξαναβγούν … ο άνθρωπος και οι σχέσεις δεν αλλάζουν.

Πολύ γλυκιά η Κυριακή

ΥΓ: Μου πε ότι πλήρωσε κάποιον για το μάζεμα. Του χρόνου λέω να το κάνω εγώ.

epistrefw amesws

άλλο

ο εκτελεστής
να το συναισθάνεσαι κι άλλο να το βλέπεις. Άσχετα της αιτίας , η ψυχρή εκτέλεση. Η ψύχραιμη απόσυρση.
Τόσες χιλιετίες πώς μπορεί ακόμα να υπάρχει ο καβαλάρης ;
ΡΩΤΑΩ
κάτω απ' τα δυο κόκκινα σταθμευμένα αυτοκίνητα 26-5-09
άλλο να το βλέπεις.
Σταματήστε τους πολέμους ρε.
Πλακωθείτε μ' όποιον τρόπο θέτε
Σταματήστε τους πολέμους ΡΕ.

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

''τι κάνουμε μετά το λύκειο κυρία?''

''είναι σωστό το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων?..είναι σωστό να γίνεται η επιλογή του επαγγέλματος με βάση την βαθμολογία?''

''γιατί το σχολείο δε μας βάζει μέσα στη ζωή?.. να ξέρουμε και μεις τι δρόμο θα τραβήξουμε.''

''για την τεχνική παιδεία τη λέτε κυρία? 'Έτσι όπως λειτουργεί ποιόν εξυπηρετεί? εμάς τους νέους? το τόπο μας?..δε θα μπορούσε π.χ να γίνει εδώ μια σχολή υφαντουργίας? να αξιοποιηθεί αυτός ο τόπος? που έχει τόση γνώση και παράδοση γύρω απ αυτήν τη τέχνη?

''Γιατί κυρία η Ιστορία που διδασκόμαστε έχει τόσες ανακρίβειες?''

οι ερωτήσεις παραμένουν οι ίδιες...τις ξέχασες γιατί δεν σου απαντήθηκαν πότε.
Γιατί πια οι απορίες σου, είσαι εσύ ο ίδιος.

Το σύστημα λειτουργεί. Και όταν κινείται στο ''περίπου'' και στο ''όλα γίνονται'', τελικά λειτουργεί ακόμα καλύτερα.
Σου δίνουν πετονιά και εκείνοι ψαρεύουν με τράτα. ΙΤΣ ΟΛ ΓΚΡΕΕΚ ΤΟΥ ΜΙ.



J

Βρε βρε οι σύντροφοι/σες

>*ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ*
> *ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ*

> *ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΖΟΙ *
> *«ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ» ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ*

> *ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ, 9 MAΪΟΥ 2009*
> *ΣΤΙΣ 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ*

> *ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΑΠΟ*
*ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ*
> *ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ*

> *ΚΑΙ «ΠΑΡΚΑΡΟΥΜΕ»*
> *ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ*
>
> *ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ* :
> 1. *ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ *
> *ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥΣ*
> 2. *ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ *
> *ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ*
> 3. *ΔΙΑΠΛΑΤΥΝΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ*
>
> ΠΑΡΤΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΚAΡΙΣΜΑ.

> *ΠΕΖΗ*
> Πρωτοβουλία Πολιτών για τα Δικαιώματα των Πεζών

> http://www.pezh.gr

Eee tharrw pws einai mia kali eukairia na sunantithoume oi paredromites/ses kai na gnwrisoume to peziko;)

ναι, θαρρώ πως και στη μεγαλούπολη μυρίσαμε άνοιξη
φιλιά και αγάπες tsiou2

ena fili einai arketo.
ena zesto xamogelo, ki auto

that's all i need



einai wraia h anoiksh...ka8e ''anoiksh''

sas myrise Anoiksh?

Geia kai xara.

Epestrepsa gia apogeymatino spitiko kafe.

Ksypnhsa prwi apo ta aeroplana pou espagan to fragma tou ypnou panw apo to kefali mou.
Stratiwtakia parelaynan shmeris - ksereis plastika shmaiakia pou eksantloun th xrhstikothta tous ypodiomena ta fysokalama.

Hpia kafe, diavasa efhmerida sth kallidromiou kai meta psilh kouventa sto hliolousto parko - to gardening kala kratei.
Shmera eixe fytema louloudiwn kai idietairh frontida stis lemonies. Meta akolouthsame tis paradoseis, mpakaliaros me skordalia kai ouzo.

H Athina ayton to kairo stis pio omorfes meres ths, toso pou deyteres kai trites skepseis poliorkoun thn epithymia gia metanasteysh.
Ayto pou kyriws allazei einai h "orath antistash sth varemara" pou eixe protathei paliotera, h eswterikh - koinh - aisthhsh proswpikhs eydokimhshs anamesa sth syllogikh
diekdikish twn "mikrwn", twn kathhmerinwn.

Xamogela sthn polh, oxi aparaithta desmia apo thn ews twra apaitoumenh alkoolikh enisxysh. Einai vevaia pou hrthe ki anoixh kai erwteyomai
akoresta koritsia, agoria, louloudia, mousikes kai perpathmata.

phra dromo gia ta kala
kai gia ta omorfa..

fffffff akoma vrexei?

ΕΝΑ ΦΙΛΙ,
ΔΥΟ ΦΙΛΙΑ,
ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΣΤΗ ΛΥΡΙΚΗ!

λεσβίες, έτερο, γκέι, τρανς, αμφί,
συμπολίτες, συναγωνίστριες,
γειτόνοι, μαμάδες, μπαμπάδες, θείοι,
θειες, ζευγαρωμένες και μπακούρια
όλες-οι
ΕΛΑΤΕ
για έναν μαραθώνιο φιλιού έξω από την
Εθνική Λυρική Σκηνή, όπου συνεχίζονται
οι παραστάσεις της όπερας "Ρουσάλκα".

Επαναφέρουμε στο δρόμο το φιλί που
κόπηκε από τη σκηνή και αντιδρούμε
έμπρακτα στην ομοφοβία της ορχήστρας
(και όχι μόνο).
Γιατί οι επιθυμίες μας δεν
καταστέλλονται.
Γιατί ένα φιλί είναι πάντα όμορφο.
Γιατί άμα τους ενοχλεί, έχει αξία να το
δείχνουμε.
Γιατί πάντα θέλαμε να φιλήσουμε έναν
άγνωστο έξω στο δρόμο.
Γιατί η αγάπη θα σώσει τον κόσμο.
Γιατί είναι Σάββατο βράδυ, Σάββατο βράδυ,
Σάββατο βράδυ, Σάββατο βράδυ!

Τα πρώτα φιλιά αρχίζουν να πέφτουν στις
7μμ πριν την έναρξη της παράστασης.

[καλούμαστε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο
δημιουργικοί ως ομάδες ή κατά μόνας
μοιράζοντας κείμενα, παίζοντας μουσική,
ζωγραφίζοντας στενσιλ, δίνοντας
περφορμανς στο δρόμο, φορώντας κουλά (ή
καθόλου) ρούχα και γενικότερα
συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας
χαοτικής ερωτικής ατμόσφαιρας]

ΠΟΥ: εθνική λυρική σκηνή, ακαδημίας 59-61,
Αθήνα
ΠΟΤΕ: το Σάββατο 14 Μαρτίου από τις 7μμ έως
όσο πάει

Παρέμβαση Δράσης ενάντια στην ομοφοβική στάση της ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και στην λογοκρισία της σκηνοθετικής επιλογής της σκηνοθέτριας

mia

αισιόδοξη_

κατέβηκαν από τα σπίτια τους, άφησαν τις συνήθειες, ξεστόλισαν το συμβολισμό της χριστουγεννιάτικης παύλας, ξέχασαν την κατ_ αγωγή τους, δεν πήγαν στις στεγασμένες δουλειές τους. Αυτό έκαναν σε όλες τις γειτονιές, νύχτα και μέρα. Ξέχασαν την ιδιότητά τους. Αι φοιτηταί παράτησαν τις καταλήψεις, αι καθηγηταί παραιτήθηκαν αιτημάτων ("θέλω πιο πολλά λεφτά"). Νύχτα και μέρα είναι έξω. Μαζί. Κανείς και καμμία δεν έγραφε τίποτα, δεν ανέλυε τίποτα. Μόνο τα πανό έλεγαν " η επανάσταση είναι το πιο άχρηστο πράγμα, η επανάσταση είναι αυταρέσκεια, η επανάσταση, όσο υπάρχει [Ο] άνθρωπος, δημιουργεί νέους ηγέτες._". Όλοι, μα όλοι, μαζί, ήταν._ Απέναντι στους ολίγους, που δεν το ήξεραν ούτε κι οι ίδιοι, που μερικοί νόμιζαν εαυτούς αλλιώτικους._ Κι έπειτα τράβηξαν το καζανάκι. Κι όλα κατασστράφηκαν και αναγεννήθηκε η αληθινή συγγένεια._ Μαζεί..'Επεται ακόμα καλύτερη συνέχεια. Ακόμα, το πανό έλεγε "Διάβασε και μη εντάξου, μη μιμείσαι, μην αναπαράγεις, μην υποτιμάς εαυτό/ή. Μην υποτιμάς τον αυθόρμητο διάλογο". κ!Μπ@μ
_Θυμοπλασία

από indymedia

ΑΘΗΝΑ, Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008, 00:00στάλθηκε από ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ
Ακριβής τοποθεσία:
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Διοργάνωση:
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (Α.Κ)
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 6 ΜΜ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ *ΣΤΙΣ 12 ΠΜ, ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ*ΣΤΙΣ 3:30 ΜΜ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΑΛΕΞΗΣ, ΚΟΥΜΗΣ-ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΑΛΤΕΖΑΣ,ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!Η συγκλονιστική πανελλαδική εξέγερση της νεολαίας που βρίσκεται σε εξέλιξη, την οποία χαιρετίσαμε και στηρίξαμε πολύμορφα από την πρώτη στιγμή, είναι κοινωνική γι’ αυτό και είναι βαθύτατα πολιτική με την ευρεία έννοια. Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη, ένας χείμαρρος οργής και αγανάκτησης βγήκε στην επιφάνεια. Ένα ποτάμι κοινωνικά αποκλεισμένων, απογοητευμένων, καταπιεσμένων νεολαίων, εργαζομένων, ανέργων, μεταναστών ξεχύθηκε στους δρόμους. Ένα ποτάμι οργής χωρίς ενιαία χαρακτηριστικά, κουλτούρα, παιδεία ή κοινωνική τάξη σαν την άναρθρη κραυγή μιας κοινωνίας που βλέπει καθημερινά, να της στερούν το μέλλον, να της απαξιώνουν τα όνειρα, να της υποθηκεύουν τις προσδοκίες και το μέλλον, να την καταστέλλουν και να την υπνωτίζουν καθημερινά. Μια γενιά που η συσσωρευμένη αλλοτρίωση, η επισφάλεια, η εργασιακή περιπλάνηση και ομηρία, η μερική ζωή της στέρησε συστηματικά κάθε μέσο έκφρασης και την απέκλεισε από κάθε δυνατότητα να αποφασίζει για τον εαυτό της στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά. Αυτή η γενιά που δεν μπορεί να εκφραστεί και να δημιουργήσει, επιλέγει την «καταστροφή» ως την άναρθρη κραυγή της δικής της οργής και «δημιουργίας». Είναι οργή για τους πλούσιους που ζουν στα χλιδάτα ανάκτορά τους, για τους μπάτσους που καταστέλλουν και δολοφονούν, για τους τραπεζίτες που κλέβουν νόμιμα, για τα υπερπολυτελή ανάκτορα κατανάλωσης, για τα ανάκτορα του καθεστώτος του εξτρεμιστικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και της κρατικής εξουσίας, για την κοινοβουλευτική δικτατορία της κατ’ επίφαση Ελληνικής Δημοκρατίας, για όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα του καθεστώτος, για τις υποταγμένες συνδικαλιστικές οργανώσεις των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.Η οργή και η αγανάκτηση δεν είναι μόνο συναίσθημα. Είναι κυρίως αγώνας και απαίτηση για κοινωνική δικαιοσύνη και χειραφέτηση. Μοιάζει με την οργή και αγανάκτηση των απολυμένων στο Λαναρά, στη Σέξ Φόρμ, στη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων, στα λιμάνια, στη ζώνη Περάματος, στη Μίσκο και αλλού. Μοιάζει με την οργή και αγανάκτηση των ωρομισθίων της εκπαίδευσης, των εργαζομένων με τα ελαστικά ωράρια και τους πενιχρούς μισθούς, των ενοικιαζόμενων εργαζομένων. Μοιάζει με την οργή και αγανάκτηση των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανασφάλιστων χωρίς δικαιώματα και περίθαλψη. Μια λαϊκή οργή και αγανάκτηση που αυξάνεται, ως αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής και της συνολικής επίθεσης των κρατούντων, με τις μαζικές απολύσεις, την ανεργία, τη φτώχεια, την ακρίβεια, την αντιασφαλιστική επιδρομή, την υποχρηματοδότηση και απαξίωση της υγείας και της παιδείας και τη μείωση όλων των κοινωνικών παροχών. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ:• Την προκλητική εμφάνιση «ζητάδων» και ΜΑΤ και τους 15 πυροβολισμούς για τον εκφοβισμό του κόσμου ακόμα και στην κηδεία του μικρού Αλέξη• Το προκλητικό διάγγελμα του πρωθυπουργού και την αναφορά του στον εσωτερικό εχθρό, που δεν είναι άλλος παρά οι ανατρεπτικοί κοινωνικοί, εργατικοί και νεολαιϊστικοι αγώνες. • Τις δηλώσεις του δημάρχου Αθηναίων και τις αποφάσεις της κυβερνητικής επιτροπής για τον εκφοβισμό των εξεγερμένων νεολαίων • Τις δηλώσεις μετανοίας όλων των πολιτικών αρχηγών προς το καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού. Του καθεστώτος της τάξης, της ασφάλειας, των δολοφονιών, των σκανδάλων, της σήψης και της διαφθοράς.• Τα ασύστολα ψεύδη, την παραχάραξη, τη διαστρέβλωση των γεγονότων της εξέγερσης από την πλειοψηφία των ΜΜΕ και των εξωνημένων δημοσιογράφων. Κι ακόμα…• Τις δολοφονίες μεταναστών, αθίγγανων, νέων παιδιών σε όλη την επικράτεια της χώρας• Τα εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες στο Πέραμα, στις σκαλωσιές των οικοδομών, στα εργοτάξια….• Την καταστολή των κινητοποιήσεων των φοιτητών, των δασκάλων και καθηγητών, των λιμενεργατών, των συνταξιούχων, των μαθητών, των κατοίκων της Λευκίμης….• Τις κάμερες-χαφιέδες παρακολούθησης σε δημόσιους και εργασιακούς χώρους• Τα χημικά δακρυγόνα, τις σιδηρογροθιές των μπάτσων, τις κλωτσιές και τους άγριους ξυλοδαρμούς νέων παιδιών από τα ΜΑΤ και τους ασφαλίτες.• Την κατάληψη κάθε γωνίας δημόσιου χώρου και τη συνεχή παρακολούθηση συνοικιών και γειτονιών από μπάτσους και ασφαλίτες• Την αντιμετώπιση των κρατουμένων στις φυλακές σαν ζώα• Την περιβαλλοντική καταστροφή Κι ακόμα…• Την αντικοινωνική πολιτική του κράτους, του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών τους• Τις αντικοινωνικές πολιτικές της κυβέρνησης σε παιδεία, υγεία, πρόνοια… • Τα 28 δις που έδωσε η κυβέρνηση στους τραπεζίτες• Τις απειλές των ολιγαρχών του ΣΕΒ σε εργαζόμενους και σωματεία• Τις φοροαπαλλαγές, τις φοροελαφρύνσεις των αφεντικών και τη στυγνή φορολογία των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων • Το σκάνδαλο των υποκλοπών, των δομημένων ομολόγων, της απαγωγής μεταναστών, του λεγόμενου παραδικαστικού κυκλώματος, της Siemens, του Βατοπαιδίου…• Την εκχώρηση δημόσιων χώρων σε ιδιώτες για εκμετάλλευση-κέρδος• Τις συμπράξεις κρατικού και ιδιωτικού κεφαλαίου για δημόσια έργα και το χτίσιμο νέων φυλακών • Την εμπορευματοποίηση-εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τη νόμιμη κλοπή του κοινωνικού πλούτου από αδίστακτους κρατικούς κυβερνητικούς μανδαρίνους και ολιγάρχες Κι ακόμα…• Τη συνεχιζόμενη κλοπή των αποθεματικών των Ασφαλιστικών ταμείων• Την ανεργία, την ακρίβεια, τη φτώχεια, τις απολύσεις εργαζομένων • Την εντατικοποίηση μαθητών, φοιτητών• Τα σχολεία-φυλακές για μαθητές και εκπαιδευτικούς • Τη γενιά των 700 ευρώ και του «δελτίου παροχής υπηρεσιών» που δεν έχει κανένα μέλλον…• Τα ελαστικά ωράρια, τη μερική απασχόληση, την εργοδοτική τρομοκρατία, τους χαμηλούς μισθούς • Την καταλήστευση του λαού από τις τράπεζες- νόμιμους τοκογλύφους• Τους «αντι»τρομοκρατικούς και αντιμεταναστευτικούς νόμους • Τα πογκρόμ σε μετανάστες και πρόσφυγες • Τον κοινωνικό αποκλεισμό, το ρατσισμό, τον εθνικισμό• Τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητεςΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!

Θέλω Να Βγω

Αυτό ήταν σουκού!

ΠΑΜΕ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ!! με συναυλία

Συναυλία Διαμαρτυρίας, με τους Δ.Τσακνή και Χ. Θηβαίο
Αύριο, Κυριακή, 2/11/08,
στο Αρχαιολογικό Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνα,
Ώρα προσέλευσης 3 μμ.
Είσοδος ελεύθερη

Συνδέουμε τον αγώνα μας για ανοιχτούς χώρους στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας με τη σημασία της ιστορικής μας περιοχής, απαιτούμε την ανάδειξη του Αρχαιολογικού Πάρκου της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Ούτε σπιθαμή ελεύθερης γης στα συμφέροντα που θέλουν να θάψουν την ιστορία και τη μνήμη μας και το δικαίωμα μας στην πρόσβαση σε αξιοπρεπείς και αξιόλογους ελεύθερους χώρους.

Η δύναμη μας είναι ότι σε αυτή τη γειτονιά βλέπουμε ακόμη τον αττικό ουρανό.
Όλοι μας την Κυριακή στη μουσική διαμαρτυρία. Και από αύριο έχουμε πολλά να κάνουμε,
να πούμε, να σχεδιάσουμε. Πρόκειται τελικά για τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Διαμαρτυρόμαστε ενάντια στην αυθαιρεσία τους και στην ανέγερση πολυόροφου διοικητηρίου-εκτρώματος ανάμεσα σε τρία σχολεία (σε απόσταση 5 μέτρων) και ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
-τη δημιουργία πρότυπου αρχαιολογικού εκπαιδευτικού & περιβαλλοντικού πάρκου.
-την ασφάλεια των παιδιών,
-τη δημιουργία, στον σχετικό χώρο του οικοπέδου, του 130ου νηπιαγωγείου.

Μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα! Να είμαστε όλοι εκεί!
Ενωθείτε και Ενημερωθείτε: http://www.akadimia-platonos.blogspot.com/

Kalesma apo tous/tis omoideates kipourous

Molis irthe apo ti Super auto to kalema pou nomizw tha endiaferei kapoious/es edw keithe

"ΤΟ ΚΗΠΑΚΙ ΤΗΣ ΤΣΑΜΑΔΟΥ
το φροντίζουμε, το φυτεύουμε, του δίνουμε ζωή

Πριν από έξι μήνες, κάποιοι κάτοικοι των Εξαρχείων που πεθύμησαν το πράσινο μπήκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο στην Τσαμαδού κι αποφάσισαν να το κάνουν κήπο για όλη τη γειτονιά. Για πολλές μέρες, έβγαζαν από μέσα μπάζα, σκουριασμένα σίδερα, σκουπίδια και σύριγγες κι ύστερα, με προσωπική δουλειά, επιδιόρθωσαν την περίφραξη κι έφτιαξαν μια μεγάλη συρόμενη πόρτα.
Το Κηπάκι της Τσαμαδού μεταμορφώνεται σιγά-σιγά σ΄ έναν ελεύθερο, πράσινο χώρο ηρεμίας, συνεύρεσης και δημιουργίας ανοικτό σ΄ όλους τους γείτονες κάθε ηλικίας. Εδώ και καιρό διαθέτει κάδο κομποστοποίησης για οργανικό λίπασμα και πρόσφατα χτίστηκαν τα πρώτα πέτρινα παρτέρια.
Αυτή την Κυριακή 2 Νοεμβρίου στις 12 το μεσημέρι, μικροί και μεγάλοι μαζευόμαστε στο Κηπάκι που βρίσκεται στον πεζόδρομο μεταξύ Πλατείας και Τοσίτσα, για να γνωριστούμε, να κουβεντιάσουμε, να φάμε και να πιούμε όλοι μαζί!
Φέρτε προτάσεις για τη διαμόρφωση του χώρου, για το τι θέλετε να φυτέψουμε, φέρτε ιδέες για το πώς θα φτιάξουμε κατασκευές για να παίζουν τα παιδιά, φέρτε, αν έχετε, φυτά για φύτεμα και σύνεργα κηπουρικής, φέρτε (αν σας κάνει κέφι) φαγητά και ποτά, θα είναι όλα ευπρόσδεκτα!"

ΒαριέμαιΤο μηΑναπάντεχο

Βγες στο Δρόμο και Παίξε

ΜΕΡΑ ΔΡΟΜΟΥ _25_ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

motusterrae@gmail.com
sandralala9@yahoo.gr

Αυτό με το εφήμερο είναι ό,τι πιο παρεδρομικό, με την έννοια της κίνησης και της ανοικτότητας. Και της κατοίκησης του χρόνου. Και με την αντίθεση πράξης και αναπαράστασής της. (Για Φανδάσου). Μη φανταστείς : το θεμα είναι πως δεν υφίσταται κυνήγι της όμορφης τάξης. ¨Ετσι κι αλλιώς υπάρχει , μάλλον, υπάρχουν οι συνέχειες θεσμικών πρακτικών, φόντο. Και πίσης. το θέμα: Περπατάς, γέρνεις, κοιμάσαι, δουλεύεις (όχι όλοι με αμοιβή) . Απορροφιέσαι ή φόβάσαι? ********. Μ αρέσει το κέφι σας. αυτό το εφήμερο, αυτές οι αμέτρητες αφίσες, κι οι πολλαπλές ομάδες κι ατομικότητες, . Κι η αργή έκβαση που΄πάλι, αν υπάρχει ειλικρίνεια, θα κάνει τον ίδιο κύκλο. Χωρίς επανάληψη. Ido;¨υ

και χωρίς ηθικό δίδαγμα, ήταν ένα παιδάκι που που προετοίμαζε μια πόλη, σκηνικό για παιχνίδι, κανονονικά. με οι κοκοδομικά τετράγωνα, δρόμοι , πλατείες, τ ασπίτια. Και , ξοδευόταν τόσο πολύ σ'αυτό που στο τέλος δε μπορούσε να παίξει. Εχετε δει τα ψυγεία στους δ΄ρομους ,τις τρύπες, ανάποδες καρέκλες? Π αντού. άντε να βρεθούμε, καμιά φορά.

Ekei pou pira tous dromous kai ta vouna eipa. Chulos i´chulas!!STop!No pasa_rien;)

Hola companeras/os

To epomeno thema pou afisa sti mesi sto proigoumeno thema enw imoun sto idio simeio, me wifi tote, me wordpad twra, itan: H efimeri kataskeui se dimosio xwro. Kai eutuxws pou to afisa giati mesolavise mia ekdromi stin almeria, konta sto cabo de gato,parathalassia perioxi, pou pernouses diafores erimies gia na ti ftaseis. Se mia apo autes tis ERIMIES pou de vlepeis ilektrismo para mono ourano kai kaktous pigame na vroume tous paliofilous tis Ritas, ena zeugari erimitwn, ton Marcus kai tin Iedra. O Markus eixe vrei arxaia petrini kataskeui opou panw tis extise ti nea petrini katoikia tous me ola ta efodia mesa, epipla, tzaki, daimonio-fulaka, polemofodia gia oles tis wres kai kuriws filoksenia diaxuti. H Iedra einai stin ilikia mas kai einai epaggelmatias xoreutria tis koilias pou tin eixan tsimpisei polla kounoupia, opou pros megali dustuxia mas, mas edeixne ta simadia pantou panw tis, enw o Markus mas etoimaze fagito. Kserw oti auta den exoun sxesi me tin efimeri kataskeui, alla sas ftiaxnw atmosfaira, mi to servirw kserosfiri!!!!! De todos modos, kapou eprepe na koimithoume to vradu kai afou eimastan 3 gia na xwresoume sto mikro filokseno kormi ee spitaki tou zeugariou, mas steilan eksw stin 2i katoikia kai edw mpainei to thema mas:>Parakatw exw to photografiko uliko, alla na sas proetoimasw oti de tha deite modernia oute kati adianoito. Einai kati toso aplo kai toso fusiologiko, mesa sta plaisia , tis anakuklwsis,oikonomias,tou kamouflaz kai tis STASHS se olo tis to megaleio. Telika den itan toso efimeri, exei kati xronia sto idio meros, alla giati oxi otan paizei tetoia epituxia, giati na ksekounitheis?Oxi oti de mporeis;)

H' mathe pws na exeis gh xwris antiparoxh gia mia nyxta kai meta vlepoume

BERLIN ALEXANDERPLATZ

Από την 1η ως 15η Ιουνίου πραγματοποιείται στο Βερολίνο το φεστιβάλ New Life in Berlin. Τα προγράμματα που περιλαμβάνει το φεστιβάλ έχουν προσχεδιαστεί και ανακοινωθεί από την διαδικτυακή κοινότητα Wooloo.org.
Υπό τον τίτλο «Call All Artists» η Wooloo.org συγκέντρωσε προτάσεις από όλον τον κόσμο από τις οποίες ξεχώρισε τις πιο ενδιαφέρουσες και καθόρισε τα γενικά πλαίσια των προγραμμάτων. Αυτά δημοσιοποιήθηκαν και τροποποιήθηκαν εν μέρει από την παρέμβαση νέων μελών, παίρνοντας μια ανοικτή μορφή η οποία αποβλέπει να ολοκληρωθεί σε σημεία της πόλης του Βερολίνου, στις καθορισμένες ημερομηνίες.
Το φετινό θέμα αναφέρεται ως New Modes of Moving and Existing (Νέοι τρόποι κίνησης και ύπαρξης). Το Βερολίνο επιλέχθηκε καθώς αποτελεί τόπο σύστασης και δράσης αρκετών κολεκτίβων πολυσύνθετων ιδιοτήτων, υπηκοοτήτων, πρακτικών. Επίσης το αστικό περιβάλλον του Βερολίνου εμφανίζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την μεταφορά της διαδικτυακής κοινότητας σε μια υπαρκτή γεωγραφική θέση. Η πόλη παρουσιάζει την δυναμική ενός νέου αστικού μοντέλου που βασίζεται στην ενσωμάτωση των παρελθόντος, ως συλλογική μνήμη αλλά και ως πολεοδομικές πρακτικές, την χρήση του δημόσιου χώρου και την αξιοποίηση του καθημερινού χρόνου, την αποδοχή της ετερότητας και την εκτίμηση της πρωτοπορίας.
Το Φεστιβάλ περιλαμβάνει προγράμματα όπως:
The Flash Job Campaign , ένα παιγνίδι και μια κοινωνική μελέτη που εξελίσσεται στο Neukoelln του Βερολίνου, μια περιοχή με έντονα στοιχεία ανεργίας, πολιτιστικής πολυμορφίας και παρουσία νεανικών συμμοριών και εγκληματικότητας. Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα φέρνουν τους πολίτες αντιμέτωπους, και ειδικότερα τους νέους, σε «καταστάσεις εργασίας». Κλείνοντας μια συμφωνία για εργασία μεταξύ ενός νέου και μιας μικρής επιχείρησης, οι μεσολαβητές («καταλύτες») παρακολουθούν την πορεία της συνεργασίας αυτής και εξασφαλίζουν την τήρηση δίκαιων όρων. Η συγκέντρωση και παρουσίαση αυτών των καταγραφών είναι το τελικό προϊόν αυτού του προγράμματος. Η επιμέλεια ανήκει στην ομάδα ArtSourceLab , ένα δίκτυο με έδρα το Βερολίνο (από το 2001) που ασχολείται με την ανάπτυξη και εφαρμογή διατηρήσιμων , κοινωνικών μικρο-μοντέλων.
Urban Space, είναι ένα κάλεσμα για φωτογράφους από όλον τον κόσμο. Το θέμα εστιάζει στην αισθητική των μεγάλων αστικών κέντρων. Το τελικό προϊόν επεκτείνεται σε καταγραφή επεμβάσεων και δράσεων σε αστικά τοπία και παίρνει την μορφή ενός slide show που εμπλουτίζεται με νέο υλικό και παρουσιάζεται σε διοργανώσεις ανά τον κόσμο.
Sandwich Box, μια μεταλλική βαλίτσα που περιέχει μια τέντα, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο κατόπιν παραγγελίας. Το υλικό αυτό χρησιμοποιείται από τον λήπτη ως συστατικό ή τμήμα μιας κατάστασης ή μιας εγκατάστασης. Η συλλογή των καταγραφών των σταθμών και εφαρμογών του αντικειμένου αυτού δημιουργεί ένα προϊόν κινητικότητας και συνεργασίας.
Open Dialogues, είναι ένα πρόγραμμα κριτικής γραφής. Μέσα από το κάλεσμα προς συγγραφείς για την διατύπωση κριτικών σχετικά με τις καλλιτεχνικές κοινότητες, οι συμμετέχοντες του προγράμματος θα συνεχίσουν έναν ανοικτό διάλογο κριτικών διατυπώσεων και ερωτημάτων. Στόχος του προγράμματος είναι να προωθήσει ένα διεθνές δίκτυο κριτικής επιχειρηματολογίας ως προς την σύγχρονη τέχνη.
Powell Opera, είναι ένα σχήμα μίνι όπερας για μη-μουσικούς. Αποτελείται από 30-50 μέλη και ακολουθεί ένα σύστημα παρασημαντικής που δεν σχετίζεται με τις παραδοσιακές νότες αλλά με μια επινόηση που είναι κατανοητή από τον οποιοδήποτε. Η επινόηση αυτή προέρχεται από τον Cornelius Cardew και την ιδέα για την συμμετοχή του κοινού στην παραγωγή της μουσικής.
Ανάμεσα στα προγράμματα υπήρχε και το Caban Unnos. It’s now or never για το οποίο ακολουθεί μια αναλυτικότερη καταγραφή.
Στο πρόγραμμα αυτό οι συμμετέχοντες συνεργάζονται για να κτίσουν ένα One-Night- House. Η δράση αυτή προέρχεται από το ερώτημα: γιατί δεν μας ανήκει η γη; Μέσα από συζητήσεις κατά την διάρκεια του φεστιβάλ, στην Choriner Str ,στο ισόγειο του παλιού κτιρίου, οι συμμετέχοντες αναρωτήθηκαν για τα πρακτικά ζητήματα μιας παράνομης κατασκευής και όρισαν την μέρα, την ώρα και το σημείο: Σάββατο , 7 Ιουνίου, 10μ.μ. στην Alexanderplatz.
Σάββατο, 22.00μμ, στην Karl-Liebnecht Str, oι επιμελητές, Nofixabode, και οι αρχιτέκτονες του One Night House συντόνιζαν την φόρτωση του υλικού σε φορτηγό και την μεταφορά και εκφόρτωσή του στο σημείο της κατασκευής. Παλέτες και πλαστικά δοχεία νερού συγκεντρώθηκαν έτοιμα για τοποθέτηση και συναρμολόγηση. Οι παλέτες είχαν συνενωθεί από πριν σε μεγαλύτερα μπλοκ σκαλοπατιαστού σχήματος. Επί τόπου έγινε η τοποθέτησή τους και η στερέωσή τους για να σχηματιστεί το κέλυφος. Η εργασία αυτή ξεκίνησε στις 11.00μ.μ. και στις 1.10π.μ. είχε ολοκληρωθεί ο περιμετρικός τοίχος. Στην όψη διαμορφώθηκε ένα πλαίσιο από σανίδες για την στήριξη των πλαστικών δοχείων. 36 δοχεία γεμίστηκαν με νερό από το γειτονικό σιντριβάνι και σε συνδυασμό με άλλα άδεια, τοποθετήθηκαν εντός του πλαισίου. Η κατασκευή της όψης στερεώθηκε με σκοινί που έδεσε χιαστί το ξύλινο πλαίσιο.
Η πρόοδος ήταν αρκετά ικανοποιητική και ειδικά στην στιγμή που η νύχτα ήταν κατάμεστη. Οι ομιλίες και οι θόρυβοι των εργασιών ανακατεύονταν με τον ήχο του σιντριβανιού. Το τοπίο ήταν σχεδόν αμιγώς φυσικό. Το σιντριβάνι σαν μια πηγή που ανέβλυζε άγρια από το έδαφος, το γρασίδι σαν μια απάτητη βλάστηση, το Fernsehturm σαν ένα ψηλόκορμο βαυαρικό δέντρο, οι μυρωδιές από χώμα και ξύλο.
Οι πρώτες αντιδράσεις από τον ημιδιάφανο τοίχο όταν κάποιος φώτιζε από το εσωτερικό, ήταν προσηλωμένα βλέμματα προς το κατασκεύασμα της μιας νύχτας. Έντονη ήταν και η σκέψη που το ίδιο το εγχείρημα έθετε ως ερώτημα: η διεκδίκηση της γης από τους ανθρώπους. Η απλή πράξη της κατοίκησης σε ένα εδαφικό κενό, ως μια αρχετυπική ανθρώπινη ανάγκη και γνώση.
Στις 2.00π.μ., κι αφού οι περισσότεροι είχαν απορροφηθεί από τις παραπάνω σκέψεις αισθητικής και παραίσθησης , κάποιος στο εσωτερικό έχτιζε την εστία. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες συγκεντρώθηκαν στο σπηλαιώδες εσωτερικό και παρακολούθησαν την διαδικασία. Εκείνη την στιγμή πλησίασε το βερολινέζικο περιπολικό και κάποιο βγήκαν να μιλήσουν με τους αστυνομικούς. Σε λίγο είχαν φύγει και συνεχίστηκε η κατασκευή της εστίας που ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση του φουγάρου. Ήταν 3.00 π.μ., το One Night House ήταν έτοιμο και αυτό γιορτάστηκε με το άναμμα της φωτιάς και την βεβαίωση ότι το φουγάρο κάπνιζε. Ήταν σπίτι . Στην μέση του Park Inn Berlin, στην Alexanderplatz, στο κέντρο του Βερολίνου. Χειροκροτήσαμε και αποχωρήσαμε.
Κυριακή 8 Ιουνίου, το One Night House δεν υπήρχε. Η αστυνομία είχε επιστρέψει νωρίς το πρωί και ζήτησε την διάλυσή και απομάκρυνσή του.

«…a one night house indeed…” όπως είπαν και οι (Άγγλοι) επιμελητές.

pare to kipaki?

Axxx ωραία δεν ήταν τον τελευταίο μήνα? Ξεκουραστήκαμε, οι μισοί φύγανε , οι υπόλοιποι μαυρίσανε...να μη χαλαρώνουμε λέω γω και να αφήσουμε στην ακρη την (κατα τα άλλα) ωραιότατη ποίηση και να πιάσουμε καμιά δουλειά.

Λοιπόν μιας και γίνεται ωραία δουλειά με το κηπάκι ,μήπως να οργανώναμε εκεί το επόμενο ιβεντ? Αν λοιπόν είναι εφικτό και οι εργασίες είναι σε καλό στάδιο προτείνω Σάββατο 21 Ιουνίου "GAMEZ" ΣΤΟ ΚΗΠΑΚΙ . Η λογική είναι παιχνίδια, παιχνίδια, παιχνίδια και ο οδηγός η παιδική μας ηλικία. Μπουκάλα? μονόπολυ?Λάστιχο?χούλα χουπ?σκειτ?ναυμαχία?αμπάριζα? ότι θυμόμαστε χαιρόμαστε και το φέρνουμε..

(Ασφαλώς δεν έχω μιλήσει με κανέναν απο το κηπάκι, το προτείνω αυθαίρετα)

INVITATION STO KIPAKI
Γειά σου maffye, καλά να περάσεις! δεν πρόλαβα να σε δω
Αλλά πληροφορήθηκα για το κηπάκι * και θα είναι εκεί το Σάββατο 10.00 το πρωί
Είναι Τσαμαδού, δεν ξέρω ακριβώς, λέω να περάσω. θα κάνουν οικοδομικές εργασίες !
*το κηπάκι είναι ένας χώρος στον πεζόδρομο της τσαμαδού , Εξάρχεια που πρόκειται να μετατραπεί σε κοινόχρηστο (υπάιθριο) χώρο , από κάποιους που καλύτερα θα τα εξηγούσαν οι ίδιοι αλλά εγώ λέω οτι πήρε το αυτί μου.

Μετά το "πάρσιμο" του πεζοδρόμου-πλατείας Αγ.Ειρήνης,

αξιολογήθηκαν οι μέθοδοι και τα αποτελέσματα. Και μετά υπήρχε

ένα διάλειμμα και μια συνθηματική επικοινωνία με ποίηση

Παρατηρήθηκε επίσης μια σφοδρότητα των εξόδων εκτός χώρας όπου

εκεί οι "δράστες" παρακολουθούν ειδικά σεμινάρια με θέμα " η άλωση της πόλης από

τους πολίτες"

Θα ήταν χρήσιμη η παρατήρηση, η κριτική, η περισυλλογή σημαδιών και η

συζήτηση για μια νέα, βελτιωμένη συνταγή δράσεων. Το χιούμορ, η συλλογικότητα,

ο καθαρός (=απροσποίητος, ένθερμος) λόγος, η ψυχαγωγία και η

επιστροφή στις βασικές απλές απολαύσεις θα μπορούσαν να

καθοδηγούν τις δράσεις για την διεκδίκηση του δημόσιου, ελεύθερου,

δωρεάν χώρου και χρόνου.

92 περίπου λέξεις για να ξαναζεσταθούμε

kai autoi gia pic nic to ksekinhsan...

kai kapws etsi kateliksan..

Stasi gia pic nic?

http://http//www.youtube.com/watch?v=SY47YaRYpDA

"Αν πάρεις από λάθος το σωστό δρόμο χάνεσαι" *

*Ι.Ηλιοπούλου

φανφάρες Οξύγενυς ζητεί γυναίκα άΜουση (γενικώς)
γραφείο συνοικεσίων; Όχι
περισσότερο μπορεί να είναι
παρά να εννοούμε ότι είναι.

κάτι._(όνομα)

Άρθρα στους δρόμους. κι Αντωνυμίες.

Κατσικώθηκαν στις πλατείες.

Ξεριζώστε τα. μέχρι να φύγουμε τον καθρέφτη.

Ή έστω χαμογελάστε τα.

Έχουν ξεμείνει από την εποχή των παγετώνων.

Ωραία εποχή, δε λέω. "Και ποιος μου λέει" ότι υπήρξε;

Δια-λυόμαστε ταραγμένα με το ίδιο Ρήμα.

Βήμα Βήμα.

Απειραπείρως δικές διαδρομές

Ξανα/.../μένες (συμπλήρωνε)

Με τα ίδια γράμματα

υπολείμματα κι όλο εξάρσεις.

Στο ψυγείο, στο ψυγείο

το καλοβολεμένο βλέμμα της άνοιας,

τα κεριά να καούν οι μπιέλες (τι είναι;)

να μπλεδίζουν τα κάρβου-

να!

δηλώστε αλλού, καθίζημα κακών αφηγήσεων,

τις λιγούρες.

Ένα Βημανάμεσαστ' άλλα.

Δεν υπάρχει ανάγκη με μικρά

κι Αφήγηση με κεφαλαία,

αφηγείσαι την Ανάγκη

Ανάγκη ν' αφηγΕίσαι.

paredromites & paredromitises

paratirw...

ena moudiasma na to pw .. (??)

mia amhxania tis apwleias .. (βλ. Makus)

arketa ksapostases.

or8wse anasthma (& STH8H)

(para8etw fwto paradeigmatikhs stashs & ufoys)

san fasolaki trelw

dromo
phra dromo
afhnw

na mh xanomaste ..!

party xwris after?

Perase to prwi apo to troxospito mou mia fili pou asxoleitai. Exoume prosklisi+san omada na paiksoume se auto. Gia check. To organwnoun apo to steki kai apo sporo kai de kserw egw apo pou allou.
Ave ta mataleme ston Macus:)